Zlokalizowana wewnątrzcząsteczkowa radioterapia gamma w celu zahamowania nawrotu restenozy po stentowaniu cd

Wszyscy pacjenci i personel badawczy, z wyjątkiem fizyka promieniowania w każdym ośrodku, który był zaangażowany w badanie kliniczne, nie byli świadomi wykonywania zabiegów. Taśma badania radiologicznego w cewniku wprowadzającym została starannie umiejscowiona przez onkologa promieniowania i interwencyjnego kardiologa, aby skuteczna dawka promieniowania dotarła do segmentów naczynia o długości co najmniej 4 mm na obu końcach docelowej zmiany. Potwierdzenie, że wstęgę do badania umieszczono w miejscu leczenia, zapewniono przez angiografię. Wstążki do badania zawierały wiele 3-mm nasion (zawierających iryd-192 lub placebo), każda para oddzielona odstępem mm. Całkowita długość źródła mieściła się w zakresie od 23 do 55 mm (dla urządzeń 6-, 10- i 14-nasionowych). Po dostarczeniu przepisanej dawki promieniowania do docelowej zmiany, wstęgę usunięto przez onkologa promieniowania i umieszczono w odpowiednio osłoniętym ołowianym pojemniku. Angiografię i ultrasonografię wewnątrznaczyniową wykonano po raz ostatni, a jeśli ujawniły nowe cięcia lub rozległy odrzut sprężystości powodujący zwężenie o ponad 30 procent średnicy światła, zalecono dodatkową terapię interwencyjną (powtórzone rozszerzenie balonu, nowy stent lub oba ). Po zabiegu pacjenci byli leczeni w nieskończoność doustną aspirynę (325 mg na dobę) i doustnie podawaną tiklopidynę (250 mg dwa razy na dobę) lub doustnie klopidogrel (75 mg na dobę) przez osiem tygodni.
Dozymetria
Odpowiednią dawkę promieniowania określono przy użyciu tomograficznych przekrojów obrazów USG wieńcowych wzdłuż osiowej długości stentu. Obliczono maksymalne i minimalne odległości od środka cewnika ultrasonograficznego (reprezentującego środek źródła promieniowania) do segmentu docelowego zewnętrznej elastycznej membrany (na granicy mediów i przydanki). Radiolog onkolog i fizyk promieniowania wykorzystali dane uzyskane przez ultrasonografię i specyficzną aktywność iryda-192 w celu określenia czasu potrzebnego na dostarczenie 8 Gy do celu znajdującego się najdalej od źródła, zapewniając jednocześnie, że nie więcej niż 30 Gy zostanie dostarczonych do cel najbliższy źródłu. Jeśli te obliczenia wskazywały, że 8 Gy nie mogło zostać dostarczone do najdalszego celu, nie przekraczając limitu 30 Gy w najbliższym celu, dawkę dostosowano tak, aby dostarczyć 30 Gy lub mniej do najbliższego celu i dawkę mniejszą niż 8 Gy do Daleki cel został zaakceptowany.
Gromadzenie danych i analiz w laboratorium podstawowym
Formularze zgłoszeń przypadków zostały wypełnione w każdym miejscu, monitorowane przez niezależne monitory badawcze i przesłane do ośrodka koordynującego dane (Cardiovascular Data Analysis Center, Harvard Clinical Research Institute, Boston). Wszystkie zdarzenia zostały sklasyfikowane przez niezależny komitet ds. Zdarzeń klinicznych, który nie był świadomy przydzielania pacjentów do leczenia.
Angiogramy uzyskane w trakcie procedury i po 6 miesiącach obserwacji zostały przesłane do laboratorium rdzeniowego angiografii (w Cardiovascular Research Foundation, Washington Hospital Center, Waszyngton, DC), gdzie zostały przeanalizowane za pomocą systemu komputerowego (Medis, Leiden , Holandia). Średnica naczynia referencyjnego i minimalna średnica światła w miejscu docelowym zostały określone przed zabiegiem, bezpośrednio po zabiegu, a po badaniu kontrolnym sześć miesięcy później
[patrz też: głuchoniemota, złamanie rzepki, bronchografia ]
[podobne: jak zwiekszyc fps w minecraft, balsam kapucyński zastosowanie, otepienie ]