Szczepienia i ryzyko nawrotu w stwardnieniu rozsianym ad

Wśród szpitalnych centrów medycznych, w których wzięło udział ponad 500 pacjentów, sześć ośrodków we Francji, Hiszpanii i Szwajcarii przeszło pomyślnie fazę pilotażową i zostało wybranych do badania. Definicja przypadków
Kwalifikujący się pacjenci zostali początkowo zidentyfikowani z bazy danych EDMUS każdego uczestniczącego ośrodka za pomocą algorytmu komputerowego. Wszyscy pacjenci z określoną lub prawdopodobną diagnozą stwardnienia rozsianego zgodnie z kryteriami diagnostycznymi Poser i wsp. 42 oraz z co najmniej jednym nawrotem wskaźnika choroby zostali uwzględnieni. Nawrót został zdefiniowany jako pojawienie się, ponowne pojawienie się lub pogorszenie objawów dysfunkcji neurologicznej, które trwało dłużej niż 24 godziny. Samo zmęczenie lub przejściowe, związane z gorączką nasilenie objawów nie było uważane za nawrót. Objawy, które wystąpiły w ciągu jednego miesiąca od drugiego, uznano za część tego samego nawrotu. 40 Nawrót wskaźnika został zdefiniowany jako pierwszy nawrót, który wystąpił między stycznia 1993 a 31 grudnia 1997, został potwierdzony podczas wizyty ambulatoryjnej lub podczas hospitalizacji w ośrodku w ciągu 2 miesięcy, a poprzedziła ona okres wolny od nawrotów wynoszący co najmniej 12 miesięcy. Zgodnie z projektem badania początkowe objawy choroby nie mogły zostać wybrane jako nawrót wskaźnika.
Fakt, że pacjenci spełniali kryteria włączenia i cechy nawrotów zostały potwierdzone przez neurologa na podstawie dokumentacji medycznej. Poziom pewności nawrotu wskaźnika oceniano następująco: zdecydowanie, jeśli neurolog ustalił, że objawy wysoce sugestywne były obecne i że istniało obiektywne potwierdzenie na badaniu; prawdopodobne, jeśli pojawiły się wysoce sugestywne objawy, ale nie było obiektywnego potwierdzenia badania; i możliwe, jeśli tylko wystąpiły objawy atypowe lub minimalne. Zebrano również dodatkowe informacje dotyczące historii choroby, w tym przebiegu choroby, 43,44 przebiegu niepełnosprawności, 45 przypadków nawrotów przed nawrotem wskaźnika oraz recept na kortykosteroidy lub leki immunosupresyjne lub immunomodulujące w ciągu 18 miesięcy. przed nawrotem wskaźnika.
Ocena i potwierdzenie narażenia na szczepionki
Kwalifikowani pacjenci zostali zaproszeni listownie w celu uzyskania informacji na temat ich szczepień między stycznia 1992 r. A 31 grudnia 1997 r. – tj. Na standardowy sześcioletni okres rozpoczynający się rok przed okresem zainteresowania zrewidowaniem wskaźnika. Dostarczono im listę istniejących szczepionek i warunków, które mogą być związane ze szczepieniem.
Zainteresowani pacjenci zostali następnie przesłuchani przez administratora badania swojego ośrodka, który skorzystał ze standardowego kwestionariusza telefonicznego. Dla wszystkich pacjentów zebrano dane dotyczące szczepień otrzymanych podczas całego sześcioletniego okresu (1992-1997). Pacjenci nie byli świadomi konkretnej badanej hipotezy i daty wznowienia zainteresowania. Osoba przeprowadzająca wywiad nie wiedziała, który nawrót był przedmiotem zainteresowania. Wywiad zawierał systematyczne pytania dotyczące wszystkich szczepień, które pacjent mógł otrzymać. Za każdym razem, gdy zgłaszano szczepienie, zebrano szczegółowe informacje na temat rodzaju, nazwy i daty szczepienia
[podobne: stomatolog dziecięcy włocławek, delirium tremens leczenie, gemcytabina ]
[podobne: duomox angina, przychodnia dragonów, powiększone ślinianki ]