Stan odżywienia i zdrowia tybetańskich dzieci żyjących na dużych wysokościach czesc 4

W związku z tym wiek pomieszałby jakąkolwiek analizę związku między wynikiem z do wieku i innymi zmiennymi związanymi z wiekiem. Z tego powodu dane od dzieci od urodzenia do 24 miesiąca życia nie zostały uwzględnione w dalszych analizach. Tabela 1. Tabela 1. Wysokość dla wieku z Wynik dla dzieci w wieku 24 miesięcy lub starszych, według lokalizacji. Tabela 2. Tabela 2. Średnie pomiary antropometryczne i częstość występowania krzywicy według lokalizacji. Pomiary antropometryczne niedożywienia oceniono na podstawie lokalizacji. Średni wynik dla z wieku dla wieku z był niższy niż -2,0 dla wszystkich grup dzieci, z wyjątkiem osób mieszkających na obszarach miejskich. Prawie dwa razy więcej dzieci w obszarach pozaurbanizowanych (wieś, koczowniczy lub podmiejski), jako dzieci na obszarach miejskich, uzyskały wskaźnik -2,0 lub mniej (60 procent w porównaniu z 34 procentami), a ponad trzy razy więcej dzieci w obszarach pozaurbanizowanych z -3,0 lub mniej (Tabela 1). Częstość marnowania, jak wskazuje na to wynik średniej z-wysokości, była niska (tabela 2). Odkrycie to nie jest rzadkością w niedożywionych populacjach o wysokim poziomie zahamowania wzrostu, 34 ponieważ marnowanie jest wynikiem krótkotrwałego niedoboru składników odżywczych.
Czternaście procent dzieci w wieku poniżej 24 miesięcy miało obwód połowy górnej części ramienia poniżej 11,5 cm. Wartość ta została wykorzystana jako czynnik predykcyjny znacznie zwiększonego ryzyka zgonu u małych dzieci.35 Ponadto 75% dzieci w wieku 12 do 23 miesięcy miało stosunek obwodu klatki piersiowej do mniej niż 1,0, co wskazuje na niedożywienie. 24
Dzieci Z Wyniki i lokalizacja
Spośród dzieci w wieku 24 miesięcy lub starszych, 56 procent miało wynik z-wysokości, który wynosił co najmniej 2 SD poniżej wartości odniesienia (Tabela 1). Dzieci na obszarach miejskich charakteryzowały się najniższym ryzykiem zahamowania wzrostu, które znacznie różniły się od ryzyka występującego na obszarach wiejskich i podmiejskich (tabela 2). Nomadyczne dzieci miały znacznie większe ryzyko zahamowania wzrostu niż wszystkie inne dzieci.
Zarówno dzieci na obszarach miejskich, jak i dzieci koczownicze miały znacznie mniejszą częstość występowania krzywicy niż dzieci na obszarach wiejskich i podmiejskich (tabela 2), co sugeruje, że czynniki inne niż krzywica odgrywają rolę w zahamowaniu wzrostu koczowniczych dzieci.
Rozpowszechnienie warunków klinicznych
Tabela 3. Tabela 3. Stan kliniczny dzieci w wieku 24 miesięcy lub starszych w zależności od lokalizacji. Częstość występowania stanów klinicznych oraz szczegóły historii chorób dzieci miejskich i nieurbanizowanych w wieku 24 miesięcy lub starszych przedstawiono w tabeli 3. U 66% dzieci stwierdzono objawy kliniczne krzywicy, z których większość znajdowała się na obszarach pozaurbanizowanych. Stężenie 25-hydroksywitaminy D w surowicy, zmierzone u 130 dzieci ze wszystkich lokalizacji, wynosiło mniej niż 10 ng na mililitr (25 nmol na litr) u 110 dzieci (85 procent).
Dzieci w obszarach pozaurbanizowanych znacznie częściej niż na obszarach miejskich miały depigmentowane włosy, rozdęcie brzucha, zmiany skórne, wole i matczyną historię wola. Dzieci na obszarach miejskich znacznie częściej miały próchnicę i historię odry (tab. 3).
Tabela 4. Tabela 4. Wysokość dla wieku z Wynik dla dzieci w wieku 24 miesięcy lub starszych zgodnie ze stanem klinicznym
[patrz też: zatrucie opiatami, staw rzekomy kości udowej, nieżyt ucha ]
[przypisy: ebola jak można się zarazić, ropień brodiego, skolioza idiopatyczna ]