sp szpital kliniczny otwock ad 5

W konsekwencji mediana czasu przeżycia mierzona od czasu nawrotu wynosiła 35 miesięcy w grupie interferonu i 16 miesięcy w grupie kontrolnej. Analiza odpowiedzi
Rycina 1. Krzywa Kaplana-Meiera dla odpowiedzi i przeżycia po losowaniu pacjentów do grupy interferonu lub grupy kontrolnej. Wykresy w panelu A i panelu B przedstawiają odpowiednio czas trwania odpowiedzi i przeżycie w całej badanej populacji 101 pacjentów (50 w grupie interferonu i 51 w grupie kontrolnej), które obejmowały pacjentów, którzy mieli obiektywną odpowiedź lub stabilna choroba po chemioterapii indukcyjnej. Różnica między tymi dwiema grupami w odpowiedzi była statystycznie istotna (P = 0,0002, panel A), ale różnica w przeżyciu nie była istotna (P = 0,0526, panel B). Zgony sześciu pacjentów (czterech w grupie interferonu i dwóch w grupie kontrolnej), którzy zmarli bez dowodów na postępującą chorobę, zostały policzone jako zdarzenia w statystycznej ocenie czasu trwania odpowiedzi (panel A), w zamiarze traktować podstawie.
Wykresy w panelach C i D pokazują odpowiedź i przeżycie u 77 pacjentów z obiektywną odpowiedzią po 12 kursach chemioterapii indukcyjnej (38 w grupie interferonu i 39 w grupie kontrolnej). Różnica między grupami w odpowiedzi (p = 0,0008, panel C) i przeżyciem (p = 0,0352, panel D) była statystycznie istotna.
Wykresy w panelach E i F pokazują odpowiedź i przeżycie u pacjentów ze stabilną chorobą po chemioterapii indukcyjnej. Różnica między dwiema badanymi grupami nie była istotna w żadnej z odpowiedzi (P = 0,1130, panel E) lub przeżycia (P = 0,6036, panel F).
Całkowity czas trwania odpowiedzi w interferonie i grupach kontrolnych pokazano na rycinie 1. Mediana czasu trwania odpowiedzi mierzona od czasu zakończenia terapii indukcyjnej wynosiła 26 miesięcy w grupie interferonu i 14 miesięcy w grupie kontrolnej (P = 0,0002, Fig. 1A). Analiza czasu trwania odpowiedzi u pacjentów, którzy mieli obiektywną odpowiedź na chemioterapię indukcyjną (38 w grupie interferonu i 39 w grupie kontrolnej) wykazała istotną statystycznie różnicę na korzyść grupy interferonowej (p = 0,0008, ryc. 1C) . Nie zaobserwowano różnicy w czasie trwania odpowiedzi pomiędzy grupą kontrolną a grupą interferonu w liczbie pacjentów ze stabilizacją choroby pod koniec leczenia indukcyjnego (P = 0,1130, ryc. 1E).
Analiza przetrwania
Na dzień 31 grudnia 1989 r. Całkowity średni czas przeżycia wynosił 39 miesięcy w grupie kontrolnej i 52 miesiące w grupie interferonu (P = 0,0526, ryc. 1B). Analiza wykazała, że wśród pacjentów, którzy mieli obiektywną odpowiedź na chemioterapię indukcyjną, osoby z grupy interferonu miały znacznie dłuższy czas przeżycia (p = 0,0352, ryc. 1D). Nie zaobserwowano istotnej różnicy w przeżyciu u pacjentów, którzy mieli stabilizację choroby pod koniec indukcyjnej chemioterapii (p = 0,6036, ryc. 1F).
Dyskusja
Dotychczas nie wykazano, aby leczenie podtrzymujące było korzystne w wydłużaniu przeżycia u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.19 20 21 Ponadto kontynuacja chemioterapii może prowadzić do opornej na leczenie niedokrwistości lub ostrej białaczki26. Interferon oprócz działania przeciwwirusowego silne działanie immunomodulujące, bezpośrednie działanie antyproliferacyjne i zdolność do modulowania ekspresji onkogenu.27 28 29 Każda z tych właściwości biologicznych została postulowana jako źródło działania przeciwnowotworowego interferonu
[podobne: mikroskopowe badanie żywej kropli krwi, duomox angina, ebola jak można się zarazić ]