Randomizowany, kontrolowany test Methylprednisolone lub Naloxone w leczeniu ostrego uszkodzenia rdzenia kręgowego – wyniki drugiego krajowego badania ostrego urazu rdzenia kręgowego ad 7

Podobnie, pomimo wcześniejszych obaw, że duże dawki metylprednizolonu mogą powodować zwiększone krwawienie z przewodu pokarmowego, nie zaobserwowano znaczących różnic między pacjentami, którym podano metyloprednizolon i tymi, którym podawano placebo. Śmiertelność w ciągu pierwszych sześciu miesięcy po urazie nie różniła się między trzema grupami leczenia. Co więcej, ogólny wskaźnik śmiertelności wynoszący 6 procent w tym badaniu jest o połowę niższy niż w wielu seriach pacjentów z ostrym uszkodzeniem rdzenia kręgowego.19 Poprawa neurologiczna obserwowana po sześciu tygodniach u pacjentów leczonych metyloprednizolonem została dodatkowo zwiększona po sześciu miesiącach. Jest mało prawdopodobne, aby ta obserwacja była stronnicza, ponieważ badanie zakończyło się prawie całkowitą obserwacją. Spośród pacjentów, którzy przeżyli, 97,9% przeszło badanie neurologiczne po sześciu tygodniach i 96,5% po sześciu miesiącach. Uzyskaliśmy dane dotyczące śmiertelności wszystkich pacjentów. W świetle wyników tego badania nie można zalecić naloksonu do ogólnego zastosowania w ostrym uszkodzeniu kręgosłupa. Nie zaobserwowano spójnych dowodów skuteczności, jak wykazano również w niedawno przeprowadzonych badaniach na zwierzętach. [21] 22 23 Nie rozważaliśmy leczenia pacjentów kombinacją wysokodawkowego metyloprednizolonu i naloksonu, ponieważ nie ma jasnego farmakologicznego uzasadnienia dla większej skuteczności i istnieją dowody na zwiększoną śmiertelność u kotów leczonych oboma lekami.24
Z badań na zwierzętach wynika, że dawka 60 mg metyloprednizolonu na kilogram nie zapewnia korzyści.25, 26 Niemniej jednak przyszłe badania kliniczne mogą z pożytkiem zbadać wpływ wcześniejszego i dłuższego podawania metyloprednizolonu. W ostatnim badaniu 26 kotów otrzymało dożylny bolus metyloprednizolonu (30 mg na kilogram) 30 minut po urazie, a następnie dożylne bolusy 15 mg na kilogram 2 i 6 godzin po urazie, a następnie przez ciągły 48-godzinny wlew 2,5 mg na kilogram na godzinę. Odzyskiwanie neurologiczne było istotnie większe u kotów leczonych metyloprednizolonem niż u osób otrzymujących placebo. Nie zanotowano niekorzystnego wpływu leczenia. Badania na zwierzętach dotyczące Braughlera i wsp. 26 (całkowita dawka, 165 mg na kilogram w ciągu 48 godzin) można porównać z NASCIS 2 (154,2 mg na kilogram w okresie 24 godzin). Dodatkowe korzyści terapeutyczne można uzyskać przedłużając czas podawania w NASCIS od 2 do 48 godzin, ale ponieważ nie ma pewności co do bezpieczeństwa przedłużonej terapii wysokimi dawkami, należy to zrobić w ramach randomizowanego, kontrolowanego badania.
Niniejsze badanie skupiło się na zmianach neurologicznych po urazie. Poprawa funkcji neurologicznej prawdopodobnie odzwierciedla zmiany biologiczne w rdzeniu kręgowym i powinna stanowić podstawę do dalszej rehabilitacji pacjenta. Wcześniejsza praca wykorzystująca mierniki stanu neurologicznego niemal identyczne z obecnymi badaniami wykazała, że funkcje motoryczne i czuciowe mają niezależny i addytywny wpływ na odzyskiwanie sprawności ruchowej i samoopiekę po urazie [27]. Na przykład w niniejszym badaniu pacjent z porażeniem czterokończynowym z bardzo małą ilością funkcja motoryczna po urazie (ocena motoryczna, 12), która odzyskała 10 punktów, odzyskała normalną siłę górnej części ciała z rażącym ruchem niektórych palców
[więcej w: powiększone ślinianki, ciągle wzdęty brzuch, toxoplazmoza objawy ]