Marker molekularny dla opornej na chlorochiny malarii falciparum ad 6

W młodszej grupie 68 procent z 73 infekcji przed rozpoczęciem leczenia pasożytami z mutacją T76 nie ustąpiło, podczas gdy u starszych pacjentów tylko 34 procent z 35 infekcji przed leczeniem z mutacją T76 nie ustąpiło (P <0,001). Dyskusja
Mutacja T76 w pfcrt, która koduje białko transportujące wakuolę trawienną P. falciparum, stwierdzono w 60 próbkach od pacjentów z infekcjami malarii falciparum, które powracały lub utrzymywały się po leczeniu doustnym chlorochiną, co wskazuje na absolutną selekcję tej mutacji u pasożytów przetrwania w obecności chlorochiny. Pasożyty niosące pfcrt K76, które są związane z wrażliwością chlorochiny in vitro23, nie zostały wykryte w żadnej z tych infekcji po leczeniu. W przeciwieństwie do całkowitej nieobecności pfcrt K76, pfmdr N86, forma związana z wrażliwością została wykryta u pasożytów z 30% pacjentów, których infekcje utrzymywały się lub nawracały po leczeniu chlorochiną. Obecność PfCRT T76 w czasie leczenia była również silnie związana z późniejszą opornością na chlorochinę in vivo. Dane te, w połączeniu z genetycznymi dowodami Fidocka i wsp., 22, 23 potwierdzają tezę, że pfcrt jest zasadniczym wyznacznikiem oporności na chlorochinę w klinicznej malarii wywołanej przez falciparum.
Terapia chloroquine usuwała niektóre infekcje pasożytami niosącymi pfcrt T76. Wynik ten jest zgodny z wynikami wcześniejszych badań terenowych, w których odporność na leki in vitro była bardziej powszechna niż oporność in vivo.31-33 Zależność obserwowana między wiekiem a skutecznym leczeniem odzwierciedla stopniowe nabywanie częściowej odporności w tym wysoce endemicznym obszarze, oraz ta odporność pomaga w usuwaniu opornych pasożytów.
W niektórych zakażeniach, które były oporne na leczenie chlorochiną, pfcrt T76 nie został wykryty w czasie leczenia, ale został wykryty u pasożytów, które przeżyły leczenie. Chociaż ten wynik mógł być spowodowany ponownym zakażeniem lub brakiem odpowiedniego poziomu chlorochiny we krwi, ponowna infekcja powinna być rzadka podczas 14-dniowego okresu obserwacji, a subterapeutyczne poziomy chlorochiny ze względu na słabe przestrzeganie są mało prawdopodobne w przypadku bezpośrednio obserwowanej terapii. Bardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że były to infekcje mieszane składające się głównie z wrażliwych pasożytów oraz miniaturowych populacji opornych pasożytów, których poziomy były poniżej progu wykrycia metodą PCR lub restrykcyjnej endonukleazy. Podczas narażania na chlorochinę, wrażliwe pasożyty zostałyby usunięte, gdy oporna populacja pasożyta rozszerzyła się, powodując niepowodzenie leczenia.
Wszystkie pasożyty z mutacją pfcrt T76 posiadały również mutacje pfcrt I74, E75, S220 i I371. Obecność kilku z tych mutacji może być wymagana do utrzymania natywnej funkcji PfCRT i jednocześnie nadania oporności na chlorochin. Równoczesne pozyskanie kilku mutacji przez pojedynczą cząsteczkę PfCRT byłoby niezwykle rzadkim zjawiskiem. Może to tłumaczyć powolne tempo pojawiania się i ciągły wzorzec geograficznego rozprzestrzeniania się oporności na chlorochin w Ameryce Południowej i Azji Południowo-Wschodniej34 oraz różne zestawy mutacji pfcrt znalezionych w opornych na chlorochinę izolatach z tych regionów.23 Wśród wrażliwych na chlorochinę pasożytów bez T76 mutacja, niektórzy mieli mutację S220, S236, T356 lub I371 lub więcej niż jedną z tych mutacji
[hasła pokrewne: nosowanie, nieżyt ucha, myringotomia ]
[więcej w: palec młoteczkowaty, obturacja płuc, olx pl bialystok ]