Endoluminal Beta-Radiation Therapy w zapobieganiu restenozy wieńcowej po angioplastyce balonowej cd

Radioaktywne źródło składa się z elastycznej cewki o długości 29 mm, przymocowanej na końcu drutu oporowego o średnicy 0,035 cm między dystalnymi i proksymalnymi znacznikami wolframowymi o długości 6 mm, które pozwalają na precyzyjną lokalizację źródła pod fluoroskopią. Efektywna długość napromienianego segmentu naczynia (90-procentowa linia izodozowa) wynosi 24 mm. Balon centrujący, składający się z czterech połączonych ze sobą przedziałów, jest przeznaczony do umieszczenia przewodu źródłowego centralnie wewnątrz światła naczynia wieńcowego, przyczyniając się w ten sposób do bardziej równomiernego rozkładu dawki promieniowania wzdłuż ściany naczynia. Trzy znaczniki nieprzepuszczalne dla promieniowania znajdują się pomiędzy przedziałami balonu i umożliwiają umieszczenie urządzenia za pomocą fluoroskopii dokładnie w miejscu poprzedniej angioplastyki. Balon centrujący napompowywany jest 5 ml dwutlenku węgla do maksymalnego ciśnienia 4 atm. W porównaniu z użyciem środka kontrastowego, użycie dwutlenku węgla pozwala na szybsze nadmuchanie i deflację balonu oraz skrócenie czasu leczenia (ponieważ występuje mniejsze tłumienie promieniowania) .11,12 Zastosowanie automatycznego urządzenia zapewniającego bezpieczne przechowywanie źródła, jego łatwe wstawianie i wyjmowanie, dokładne pozycjonowanie oraz natychmiastowe obliczanie i dostarczanie dawki. Pod koniec każdego leczenia automatycznie generowany był wydrukowany raport. Po zakończeniu angioplastyki balonowej, balon centrujący, który miał taką samą średnicę jak balon do angioplastyki, został umieszczony w taki sposób, aby całkowicie pokrywał miejsce rozszerzone balonem do angioplastyki. Po udanym rozwinięciu i odzyskaniu nieradioaktywnego przewodu testowego, źródło itru90 zostało automatycznie przesunięte do tego samego miejsca. Procedurę tę wykonał zespół złożony z kardiologa, onkologa i fizyka medycznego, którzy współpracowali zgodnie z lokalnymi praktykami i przepisami. Wszystkie zespoły zastosowały środki zwykle stosowane w pakiecie interwencyjnym w celu ochrony przed promieniowaniem.14
Analiza Angiograficzna
Angiogramy naczyń wieńcowych uzyskano w wielu odsłonach po otrzymaniu przez pacjentów iniekcji wieńcowych azotanów. Niezależne laboratorium podstawowe (Cardialysis, Rotterdam, Holandia), którego personel nie był świadomy dawki promieniowania związanego z każdym angiogramem, analizowało ilościowo angiogramy przy użyciu technik wykrywania krawędzi.15 Średnica światła w świetle naczynia i stopień zwężenia (jako procent średnica) zostały zmierzone przed poszerzeniem, pod koniec procedury i podczas dalszej angiografii sześć miesięcy później (lub wcześniej, jeśli wystąpiły nawracające objawy). Restenozę definiowano jako obecność zwężenia o więcej niż 50 procent średnicy światła. Stratę w średnicy światła obliczono jako różnicę między średnicą światła mierzoną bezpośrednio po zabiegu i zmierzoną po sześciu miesiącach. Przeanalizowano cały napromieniowany segment naczynia (długość 24 mm) i krawędzie tego segmentu (od 5 do 6 mm z każdej strony segmentu). Wynikowy odcinek (długość od 34 do 36 mm) obejmował początkowe miejsce zwężenia, 20-milimetrowy odcinek ranny przez urządzenie do angioplastyki, 30-mm obszar dotknięty przez balon centrujący, oraz bezpośrednio sąsiednie bliższe i dalsze segmenty naczynia (każdy od 2 do 3 mm długości)
[hasła pokrewne: choroba banga, złamanie otwarte kości udowej, próba valsalvy ]
[przypisy: suwałki olx, toxoplazmoza objawy, próba valsalvy ]